در جستجوی...

1000بار900جمله ی عاشقانه را در 800 جای مختلف به 700 زبان و

با 600 شکل پیش 500نفر طرح کردم و400 تای آن ها 300 جمله را

 به 200 زبان در 100 برگ ترجمه کردند90 تای آن ها را در 80 روز

  روزی 70 دفعه برای خودم نوشتم60 تای آن ها را آموختم50 بار 

40روز  روزی 30 دفعه تکرار کردم 20 بار  10 سوال به مدت 9 روز

 تکرار کردم به 8 سوال  7بار  6جواب دادم در فاصله ی5روز دارای

4بار  3جا در مدت 2 روز تو را دیدم و عاشقانه نگاهت کردم تا روزی

برسه که یکبار بگی دوست دارم

پیشاپیش ولنتاین و تبریک می گم روزتون مبارک تقدیم به تمام عاشقا

۲۵ بهمن

مبارکباد

حتی تو دوست مهربون

******ولنتاین و بدون نظر******

لحظه خدافظی به سینه ام فشردمت

اشک چشمام جاری شد دست خدا سپردمت

                                                         آرزو دارم بگیرد آفتی زیباییت را

                                                         تا که همچون ماتم تنهاییت را

                                                        آرزو دارم ببینم در عذاب بی وفایی

                                                       اشک غم همچون آهوی صحراییت را

                                                       بشکنه قلبت الهی ای که قلبم را شکستی

                                                      ای خدا سامان نگیرد عهدو پیمانی که بستی

                                                       طعنه بر اشکم زد یبا خود پسندی

                                                       آرزو دارم تو هم هرگز نخندی

در دو روز عمرکوته،سخت جانی می کنم

با همه نامهربانان مهربانی کرده ام

همدلی،هم آشیانی،هم زبانی می کنم

بعد از این بر چرخ بازیگر امیدم نیست،نیست

آن سرانجام که بخشاید نودم نیست،نیست

هدیه از ایام جز موی سپیدم نیست،نیست

من نه هرگز شکوه ای از روزگاران می کنم

نه شکایت از دورنگی های یاران می کنم

گرچه شکو بر زبانم می فشارد استخوانم

من که با این برگ ریزان روز و شب سر کرده ام

سر گل امید را در سینه پرپر کرده ام

دست تقدیر زمانم،کرده ام رنگ خزانم

پشت سر پلکها شکسنه،رو به ورو نقش سرابیست

هوشیار افتاده مستی در خرابات خرابی

مهربانی کیمیا شد مردمی دیریست مرده

سربلندی را چه دانم سربه زیری سر سپرده

می روم دل مردگی ها را زسر بیرون کنم

گر فلک بامن نسازد چرخ را ویرون کنم

بر کلام ناهماهنگ جدایی خط کشم

                                             زین سبب دل مردگی هارا زجان بیرون کنم

                                                      مرداب غرور

                                 خیالاتم را عطسه ای کودکانه می پراکند

                                                          ومن

                                         در هجوم لحظه هایی بی رنگ

                                  به پلیدی ارواح حقیقت تلخ می نگرم

                           ومرداب غرورت به خشونت پوست و زغی حل شده

                                                قسم می خورد

                                   که نیلوفر آرزوهایمرا خواهد خراشید

                                                  نمی دانم

                              با کدام ترازو می توانی سنگینی مرگ بودنم را

                                                وزن کنی

                                          تو نیستی و هنوز

                               هوایی که درون شش هایم کاشتی

                                            دوست دارد

                                                                                      جوانه زدن را فریاد بزند...